Stunten en racen

Negen maanden in Abu Dhabi. Nog steeds aan het ontdekken, ervaren, verwonderen, begrijpen en schrijven. Schrijven geeft energie. Zelf opgelegde schrijfopdrachten. Dit is er één. Een stukje over het nieuws dat mijn aandacht heeft.

Grote ‘four wheel drives’ die met joelende mannen uit het raam met grote snelheid op twee wielen rijden , rondjes draaien en bizarre stunts uithalen. Op ‘You Tube’ duiken regelmatig filmpjes op van Emirati die stunten met auto’s en straatraces houden. Deze week was een filmpje te zien waarop het mis ging, twee inzittenden overleden. Vlak daarna werd bekend dat het stunten met auto’s vanaf nu strafbaar is. Goed nieuws hier. Regelmatig houd ik mijn hart vast als plotseling, uit het niets, auto’s dwars door het verkeer, zwalkend van de ene baan naar de andere,  met een enorme snelheid achter elkaar racen. Vooral de weg tussen Abu Dhabi en Dubai, de ‘Sheikh Zayed Road’, is berucht.

Over sommige dingen verbaas ik me na negen maanden nauwelijks meer. Kinderen kruipen door de auto, gordels worden niet gedragen, de vluchtstrook wordt gebruikt om rechts in te halen, maar ook om achteruit te gaan als een afslag gemist is en richting wordt vrijwel nooit aangegeven.

Ook las ik deze week in de krant dat het afgelopen jaar 128 automobilisten een boete hebben gehad voor rijden onder de minimum snelheid. Een woordvoerder van de Abu Dhabi Politie stelde terecht "Langzamer rijden dan de minimum snelheid leidt tot files en ongelukken." Maar het bericht heeft ook iets lachwekkends als je dagelijks getuige bent van de enorme snelheden waarmee gereden wordt. Niet zelden zie ik in mijn achteruitkijkspiegel een met lichten seinend wit gevaarte op me afkomen en lukt het me om net op tijd op de andere baan te komen. Het beboeten van de 128 chauffeurs is een druppel op een gloeiende plaat.

Het goede nieuws is dat in 2011 het percentage verkeersdoden in de Verenigde Arabische Emiraten (VAE), ten opzichte van 2010, gedaald is met 12,8%. In 2011 vielen 720 verkeersdoden en raakten 7800 mensen gewond. Een mooie daling, maar percentueel gezien zijn dat nog steeds twee keer zoveel verkeersdoden als in Nederland.

In maart dit jaar werd een onderzoek uitgevoerd door ‘United Arab Emirates University’. Conclusie: “UAE drivers are lawless”. Veel van de geïnterviewde bestuurders gaven aan dat zij regelmatig de snelheidslimiet overtreden, bellen tijdens het rijden, geen veiligheidsgordel dragen en geen voorrang geven aan voetgangers.

Waarom is het voor inwoners van de VAE toch zo moeilijk om zich aan de verkeerswetten te houden? Ik heb geen idee. Is het een vorm van arrogantie? Machogedrag? Eén ding staat vast, het heeft ook te maken met een strijd tegen diepgewortelde overtuigingen. In een enquête die in 2008 in Abu Dhabi gehouden werd, gaf 92 procent van de respondenten aan dat ze geloofden dat de meest waarschijnlijke oorzaak van een ernstig verkeersongeval ‘het lot’ was. Ook werden het ‘boze oog’ of bovennatuurlijke geesten als oorzaak genoemd. 

Gelukkig sprak de Grand Mufti van Dubai recent over dit onderwerp. Hij legde uit dat het verkeerd is om geen gordel te dragen en te denken dat “veiligheid in Gods handen ligt”. “Dit gaat in tegen de Islam” stelde hij. “Sterk geloof” zei hij “plaatst iemand niet boven de wet”. Ik hoop dat zijn woorden bijdragen aan het vergroten van de verkeersveiligheid en ik ben blij dat de overheid van de VAE het probleem serieus aanpakt, maar nog blijer ben ik als Michael ’s avonds weer veilig thuis komt van zijn dagelijkse rit over de ‘Sheikh Zayed Road’.

Woord van de dag

Twee weken geleden tijdens het bezoek van onze vrienden E & H speelden we het spel ‘Het mooiste woord van de dag’. Flauwe woorden als ‘moskeet’, ‘sjeikert’ en ‘camel toe’ passeerden de revue. Een woord is blijven hangen, het woord ‘meesmuilen’. Meesmuilen betekent ‘spottend, schamper, ongelovig glimlachen’. Waarom? We hebben een knoop doorgehakt. Deze zomer verhuizen we van Abu Dhabi naar Dubai.  Twee steden op ruim een uur rijden van elkaar. Als ik mensen in Abu Dhabi over onze beslissing vertel word ik af en toe namelijk wat meesmuilend aangekeken. “Dubai, daar zou ik niet willen wonen. Het is er druk, altijd file, het draait alleen maar om geld, leuk voor een dag, te veel  toeristen en ‘shopping malls’, nee, dat is niets voor mij...” Vanuit Dubai hoor ik “Dubai bruist, het leeft,  op cultureel gebied gebeurt veel, galeries, tentoonstellingen en concerten, volop ondernemerschap en een nachtleven. Niet te vergelijken met het rustige, conservatieve Abu Dhabi.....”.

Groot, groter, grootst

Iedereen kent de verhalen dat het in Dubai en Abu Dhabi alleen draait om ‘groot, groter, grootst’. Er is al veel over gezegd en geschreven. Het hoogste gebouw ter wereld (de Burj Khalifa) staat in Dubai, net als de grootste kunstmatige eilanden, het grootste winkelcentrum en de grootste internationale luchthaven. In Abu Dhabi ligt ‘Ferrari world’ met de snelste achtbaan ter wereld, er staat een wolkenkrabber die schuiner is dan de toren van Pisa, men bouwt aan de meest duurzame stad ‘ Masdar City’ en er wordt hard gewerkt aan de komst van ‘het Louvre’ en ‘Guggenheim’. Elkaar overtreffen, waarom deze rivaliteit? Zijn de verschillen tussen de twee bekendste emiraten van de Verenigde Arabische Emiraten echt zo groot als wordt beweerd? Een duik in de geschiedenis.

Samenwerking tussen verschillende stammen

De Verenigde Arabische Emiraten (VAE)  bestaat pas sinds 1971 als land. Voor die tijd was het een verdeeld gebied met verschillende stammen waartussen lange tijd grote verdeeldheid en regelmatig oorlog heerste. Bovendien overheersten vanaf 1700 de Engelsen het gebied, maar vanaf 1960 begonnen zij zich terug te trekken en op 2 december 1971 werd de VAE een zelfstandige staat met een federale overheid. Zeven emiraten besloten zich te verenigen, samen te werken en een eenheid te vormen. Het staatshoofd komt van de ‘Al Nahyan-stam’ van Abu Dhabi en de regeringsleider van de ‘Maktoum-stam’ uit Dubai. Twee verschillende stammen die voor die tijd nog concurrerende stammen waren. De afzonderlijke emiraten hebben een grote eigen bevoegdheid binnen de federatie.  De samenwerking zit in zaken als defensie, financiën, gezondheidszorg en onderwijs. De VAE, een eenheid, maar ook apart.

Handelshaven Dubai

Het emiraat Dubai is het economisch centrum van de VAE, richtte zich van oudsher op handel, visserij en parelvisserij en werd door haar strategische ligging een belangrijke plek voor buitenlandse handelaren. Het Dubai van vandaag is het resultaat van de ontdekking van de olie in 1966, de aanleg van de havens en een enorme ambitie. In 2010 ging Dubai bijna failliet. Nu krabbelt Dubai op, er vestigen zich particuliere ondernemers, er komen veel toeristen, het is een ‘hotspot’ voor de creatieve industrie, er is weer sprake van groei. De identiteit van Dubai ligt in de samensmelting van verschillende culturen, een enorme ambitie en de gastvrijheid die het emiraat aan ondernemers biedt.

Abu Dhabi – stad op een eiland

Vóór de vondst van de olie in 1958 was Abu Dhabi een arm land. Bedoeïenen zwierven door de woestijn en parelvissers doken naar parels. Door de grote hoeveelheid oliereserves is Abu Dhabi nu het rijkste emiraat. Abu Dhabi, de hoofdstad van de VAE, ligt op een eiland met daar omheen vele kleinere eilanden. Onderwijs, kunst en cultuur staan in Abu Dhabi hoog in het vaandel. Zo is in 2006 de ‘Paris-Sorbonne University Abu Dhabi’ opgericht en heeft ook de ‘New York  University’ een campus geopend. Opvallend aan Abu Dhabi is, anders dan Dubai, dat zij sterk vasthoudt en haar identiteit ontleent aan de eeuwenoude tradities van de plaatselijke stammen en families.

Een eigen identiteit

De zeven emiraten werken nu veertig jaar samen, vormen op veel punten een eenheid, hebben veel bereikt, steunen elkaar en spelen samen een belangrijke rol in het Midden Oosten. Een samenwerking waarbinnen voor de verschillende emiraten veel ruimte en aandacht is voor het ontwikkelen van een eigen identiteit, want zoals de in 2004 overleden geliefde sjeik Zayed bin Sultan Al Nayan zei: "A country without a past is a country without a present or a future".  Het emiraat Dubai dat zich – kort gezegd – van oudsher op de buitenwereld richt en het emiraat Abu Dhabi dat nog steeds de kenmerken van een ‘eilandleven’ heeft.

Meesmuilend lachen

Geschiedenis in een notendop, daar ben ik me van bewust. Maar één conclusie durf ik te trekken: er zijn verschillen tussen het leven in Dubai en Abu Dhabi. Beide emiraten als onderdeel van een eenheid, maar met een eigen geschiedenis, Sjeik, cultuur en identiteit. Wat de verschillen zullen zijn, gaan we na de zomer ervaren. Spannend. Bijna weer net zo spannend als onze verhuizing van Nieuw Vennep naar Abu Dhabi, een klein jaar geleden.

En wat betreft die rivaliteit... Een geschiedenis van verschillende concurrerende stammen, oorlog, overheersing, een plotseling ongekende rijkdom en een samenwerking van pas veertig jaar. Vind je het gek dat men af en toe eens meesmuilend naar elkaar lacht en elkaar probeert te overtreffen?